Karel van de Woestijne , 1878-1929 (poeta, repórter y profesor flamenco)


Estoy solo contigo

Estoy solo contigo, Venus, grande estrella.
Mi corazón carece de rayo ardiente,
por mucho que lo quiero como tú, la bella.

Nada pregunta la boca en mi tiesa frente.
No se aproxima aun aquella
angustia que siempre queda largamente.

Estoy solo contigo. Mis ojos abiertos
están viendo a través de la penumbra
de soledad tus fuegos desiertos.

Cerradas las ventanas, los cuartos sin alfombra,
la casa del mendigo, aun sin mueblaje:
así mi alma en la sombra.

Arriba en el cielo, brillando sin follaje,
estás floreciendo como una rosa:
reflejas tú la luz para su gran viaje.

Mi pobre corazón carece de tal cosa.
Está tan pobre mi cabeza y vacía,
ni ardiendo sola como tí, diosa ...


(Traducción: H.F.H.Reuvers)

Ik ben met u alleen

Ik ben met u alleen, o Venus, felle star.
En, waar 'k vergeefs in mij uw stralend gloeien zoeke,
blijft leêg mijn marrend harte, en bar.

Mijn harde mond is strak aan beiden starre hoeke.
Geen vraag. En zelfs wat 't eerst me naêrt en 't laatste scheidt:
zelfs àngst en komt mijn ijlt' bezoeken.

Ik ben met u alleen, mijn ogen droog en wijd;
terwijl de wijde nacht welft mijn verlaten kilte
naar uwe gloeiende eenzaamheid.

-De venstren blind, de kaemren naakt en ijl de dilte;
het huis eens beedlaars, onbetreên en haveloos:
aldus mijn ziel in 't land der Stilte;

alwaar ge, alleen ten hemel-tuine een helle roos,
een vurig-felle roos in Stilte's donkren lande,
staêg-noodend waakt en blaakt, altoos;

en ik, met de armoê van mijn hoofd en van mijn handen,
in de armoê van mijn hart ontbere, leêg en bar,
zelfs de arme vreugd van eenzaam branden...


(Origineel: Karel van de Woestijne)